X
تبلیغات
رایتل

دلداده
 
قالب وبلاگ

نامش عباس

فرزند علی(ع)

از مادری پاک به نام ام البنین

در چهارم شعبان سال ۲۶ه.ق زاده شد.

مادرش که نام اصلی او فاطمه بود از قبیله بنی کلاب که مردانی بسیار شجاع داشت بعد از شهادت حضرت فاطمه الزهرا(س)همسر حضرت علی شد.

انکه مردی به قامت تاریخ!شمشیرش ایمان.سپرش تقوی.نیزه و زوبینش عدالت.از نگاهش شجاعت میباردو در جبینش نور خدا جاری است.چون کوهی بر اسب نشسته .اسبی که خروش دریا را در سینه دارد.به پاسبخشی از خیام حرم اباعبدالله الحسین(ع) مشغول است.

خیامی که قرنهاست نه فقط در کربلا که در جایجای زمین بر پاست انکه پدر فضیلت است و در عاشورا هفتاد داغ دید .هفتاد لاله پر پر بوییدهفتاد مرغ عشق رادر پرواز سرخشان بدرقه کردو دوستانش را به خدا هدیه داد.

و بدینسان جاودانه شد.



ازدواج حضرت عباس(َع)و فرزندان او:


به خوبی روشن نیست که حضرت عباس(ع)در چه سالی ازدواج نمود.ولی نظر به اینکه ان حضرت هنگام شهادت پدر ۱۴سال داشت میتوان حدس زد که ازدواج ان در عصرامامت امام حسن(ع) بوده است.

حضرت عباس(ع)با لبابه دختر عبیدالله بن عباس که پسر عموی پیامبر(ص)بود ازدواج کرد.

لبابه از بانوان ارجمند بودواز حضرت دارای دو فرزند به نامهای فضل الله و عبید الله شد.

نسل حضرت عباس (َع) ازجانب عبید الله ادامه یافت واز این نسل رادمردان بزرگو عالمان وفقیهان بزرگی به وجود امدند.مانند ابویعلی حمزه بن قاسم که نوه حضرت عباس(ع)در نسل پنجم است و مرقد مطهرش در نزدیکی حله دارای گنبد و بارگاه است.و مانند علی بن ابراهیم بن ابی جعفر.حسن بن عبیدالله بن ابی الفضل که نوه ان حضرت در نسل سوم است ومرقدش دارای گنبد و بارگاه ملکوتی و زیارتگاه مهم در قم است.(قسمت اخر خیابان باجک).و به عنوان شاهزاده سید علی(یا شاه سید علی)معروف است.

مرحوم علامه سید عبدالرزاق مقرم در کتاب خود((العباس))برای حضرت عباس(ع) شش فرزند(پنج پسر و یک دختر)ذکر کرده است و مینویسد:

مادر فضل الله وعبید الله لبابه بودو مادر یا مادران فرزندان دیگرش به نامهای حسن.قاسم(عبدالله)ومحمد ودختری که نامش معلوم نیست.ام ولده بود.

مرحوم سید محسن امین(ره)دو نفر از فرزندان حضرت عباس(ع) به نامهای محمد و عبد الله را در شمار شهیدان کربلا میشمرد.

علامه مروی یک فرزند او را یعنی محمد را جزء شهدای کربلا شمرده است.

در میان فرزندان حضرت عبیدالله دارای مقام بسیار ارجمند بود و از یاران و اصحاب امام سجاد به شمار می امد

ان حضرت هر گاه که او را می دید و به یاد فداکاری های عمویش عباس(ع)می افتاد و گریان می شد.

تا زمان باقی است اباالفضل(ع) زنده خواهد بود و خونش در رگهای حقیقت.زندگی را جریان می بخشد چشمانش در ظلمات شبهای ظلم.مهتابی و پر فروغ؛دستانش در خیام همیشه بر پای عاشورا و عمود خیمه امام حسین(ع)خواهد ماند.

هفتاد مرغ عشق به سرداری او در پهنه اسمان ایثار.پرواز سیمرغ ثار را.تا خدا دنبال میکنند

هفتاد لاله در دشت سینه و هفتاد داغ بر دل او پرچمی میشوند که در دست های امام حسین(ع)تا عرش و تا قیامت گسترش خواهد داشت؛و عاشورا هر روز تکرار می شود

انکه حسین(ع) را می بیند! از خیمه بیرون امده است تا به پاسبخش هر شب حرم کربلاییان سری بزند. او سپهسالار لشکر خویش را.به خطاب (برادرمن)می خواندو اباالفضل العباس(ع)سرشار از عطر این همه مهربانی. او را باز هم (مولای من)مینامد.

اما در روز عاشورا چنین نخواهد بود؛او در کنار علقمه.وقتی سر خون الود خویش را بر دامن زهرای اطهر(س)میبیند جسارت خواهد یافت  تا ارزوی نهایی عمر خویش را جامه عمل بپوشاند  و زاده فاطمه را (برادر)خطاب کند.


                  عباس جان!

            عباس جان!

            اسمان تکیه به دستان تو دارد عباس

            مرغ می خانه گریبان تو دارد عباس

            عباس جان ابر

            عباس جان ابر هرگاه که میبارد از اندوهی بغض

            شرم از تشنگی روی تو دارد عباس

[ جمعه 9 بهمن‌ماه سال 1388 ] [ 04:04 ب.ظ ] [ م.الف ] [ نظرات (24) ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 42433

ریش